Travel guide - Holiday - Hotel

İlçemiz Alanya'nın tarihi, karanlık çağlara kadar uzanmaktadır. İlçe merkezinin Kuzeydoğu istikametine düşen Bademağacı köyü ile Oba köyü arasında bir sınır teşkil eden Kadıini Mağarası'nda 1957 yılında Prof. Dr. Kılıç Kökten'in araştırma ve incelemeleri sonunda bulunan insan iskelet ve fosilleri bunu kesin olarak doğrulamaktadır. Bu kadar enginlere inen zengin bir tarihin mirasçısı Alanya' mız, bulunduğu yer itibariyle de bazen Kilikia, bazen de Pamphylia topraklarından sayılmıştır. Tarih babası Herodotos, bu bölge için şunları yazar: "Bu bölgede yaşayanlar, Truva savaşı sonrasında (M.Ö.1820) buraya gelip yerleşirlerken, buradaki çeşitli kavimlerin gelenlere ev sahipliği yaptıkları bilinmektedir. Bu cümleden anlaşıldığı üzere, Hititlerin bu bölgeye kadar gelerek, M.Ö. XIV. yüzyılın ilk yarısında, altıbin kadar insanı öldürüp, Kilikia ve Pamphylia'yı kendilerine bağladıkları görülür. Pamphylia, "çok ırklı, çok cinsli" anlamına gelen bir sözcüktür. İlçemiz topraklarının verimliliği, ormanların sıklığı, sahil şeridine aşılması güç bir set çeken Torosların sarp yamaçları, bu yöreden gelip geçenlerin dikkatini çekerek, bir çoğunu bu güzel beldede alıkoymuştur. Bunun böyle olduğunu bugün de görmüyor muyuz ? Sanırım gelecek yıllarda yerli Alanyalı hemşehrilerimizi, ancak aramakla bulabileceğiz.

M.Ö. 224-188 yılları arasında bütün Kilikia Büyük Antiochus tarafından istila edildiği halde, Coresium'un kuşatılması ve alınmasının zorluğu nedeniyle, istiklâlini muhafaza eder. Hatta Corecesium Suriye Krallığı'na kafa tutacak kadar ileri gidince, denize açılıp o zamanlarda kolay kazanç yolu olan korsanlığa başlıyorlar. Bu dönemde Coracesium istiklâlini muhafaza etmekle beraber, Yunan medeniyetinin tesiri altında kalmıştır. Fallüs ve göz yaşı çanaklarının Syedra'daki kilise mıntıkasında çok bulunması, bu düşünceyi kanıtlamaktadır. Coracesium, Tryphon adlı bir korsan reisinin elinde, çevresine korku saçan bir yer haline gelmiştir. Hatta bu korsan reisi, kendisini daha da güçlendirmek için, şimdiki Arap evliyasının bulunduğu yerden Ehmedek'e kadar olan kısmına harçsız iri taşlarla kalın bir duvar çektirmiştir. Bu azılı korsan reisi, şimdiki Kızlar Yarığı veya Korsanlar Mağarası dediğimiz bu tabii mağarayı soygun deposu olarak kullanmıştır. Ayrıca şimdiki Damlataş Mağarası ile Belediye sarayı arasını yardırarak, Alanya kalesini -Coracesium'u - bir ada haline getirdiği rivayet edilmektedir. O devirde güçlü bir devlet olan Roma İmparatorluğu'nun kıyı şeritlerine kadar sızıp zenginlerden fidye alarak, tanınmış kişilerin kızlarını kaçırarak çevrelerini haraca bağlayacak kadar ileri gitme cesaretinde idiler. Bu durumdan dolayı hiç kimse Akdeniz'e açılamaz, bu yüzden de Roma şehri yiyecek yönünden büyük sıkıntılara düşer. Halkın bu sıkıntılardan bir an önce kurtulması düşüncesiyle MÖ.139 yılında Antiochus tarafından açılan bir savaş sonrasında bu güçlü ve azılı korsan reisi yok edilir. Zamanla tekrar güçlenen korsanlar, Akdeniz'de korku saçmaya başlayınca, bu kez kesin bir sonuç almak için, Roma İmparatorluğu geniş yetkilerle bu kez Antonius'u görevlendirir. (M.Ö.103) Antonius'un imparatorluk sınırlarını genişletmesine rağmen, her geçen gün tekrar eski güçlerine ulaşmaya çalışan korsanlar, Akdeniz kıyı şeridindeki birçok şehir ve kasabayı yağmaya devam etmişlerdir. Korsanlar daha da ileri giderek, kendilerini yok etmek için görevlendirilen Antonius'un kızını da kaçırarak Romalı' ları çileden çıkarmışlardır. Soygunların, fidyelerin ve kız kaçırmalarının mutlaka sona erdirilmesi gerektiğine inanan Roma İmparatorluğu, bu kez ordunun güçlü komutanlarından Pompeus'u görevlendirir. Bu komutan, karadan ve denizden yaptığı amansız saldırılarla, yıllardır Akdeniz'e korku saçan korsanları bir daha güçlenemeyecek şekilde ortadan siler.

Bu yörelere tam anlamıyla hakim olan Romalı' lar, Cesar'ın ölümünden sonra Kilikia yöresini Antonius'un yönetimine verirler. O devirde dünyaya güzelliği ile ün salan Mısır Kraliçesi Kleopatra'nın bir Akdeniz turnesine çıktığı zaman, Antonius'la karşılaşır. Birbirlerine aşık olan Kleopatra ve Antonius, evlenirler. Antonius, evlilik hediyesi olarak, Coracesium (Alanya)'u Kleopatra'ya verir.

Kleopatra'nın, o devirde adı Coracesium olan Alanya'nın kıyı şeridine kadar uzanan sedir ve çam ormanlarını kestirerek, donanmasına gemi yapımında kullanılmak üzere, Mısır'a taşıttığı bilinmektedir. Kleopatra ve Antonius'un yaşantılarını çekemeyen Roma'daki rakibi Oktavius, bunlara harp ilân eder. Bu sırada Kleopatra ve Antonius Yunanistan'dadırlar. Burada Oktavius'un büyük bir saldırısına uğrayan aşıklar, İskenderiye önlerine kadar kaçarlar. İlk önce yakalanacağını anlayan Antonius, daha sonra da Kleopatra intihar ederler. Pompeius tarafından korsanların temizlenmesi sırasında yakılıp yıkılan yerler, tekrar Romalı' lar tarafından en iyi şekilde yeni baştan imar edilir. Bunun en güzel örneklerini, iç kalede ve Cilvarda Burnu üzerindeki kiliselerle Mahmutlar Kasabası'ndaki ve Kargıcak Köyü yakınlarındaki Asarlık kiliselerini gösterebiliriz.

Romalı' lar tarafından tekrar inşa edilmesinden sonra M.S. VII. yüzyıla kadar önemini koruyan Coracesium (Alanya), bu tarihten sonra Arap'ların saldırıları başlayınca, önemini daha da arttırmıştır. Bizanslı' lar döneminde "güzel dağ" anlamına gelen Kolonoros adını alır. Eski ismi olan Coracesium'un da "gökkarga" anlamına geldiği ve burada oturanlara da "gökkargalılar" denildiği söylenir. Gökkarga, eskilerde Alanya'da sık görülen bir kuş türüdür. Çok çeşitli renklerle güzel bir görünüme sahip olan bu kuşu, bugün seyrek de olsa Çamyolu ve Mahmutlar yörelerinde görmek mümkündür.

Manavgat'ın kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, yerleşim merkezi oluşunun M.Ö. 150 - 200 yılları arasında olduğu sanılmaktadır. 400 - 500 yılları arasında konaklama ve göçme şeklinde geçici yerleşmelere sahip olduğu söylenmektedir. M.Ö.'sinden yakın zamana kadar, şimdiki ilçe yakınlarında kayıklar ve gemilerin çay üzerinde bulunan iki yaka arasında yük ve insan taşımacılığı yapıldığı, belgelerden anlaşılmaktadır. Evliya Çelebi, şimdiki Gündoğdu Köyü yakınlarında Sarısu civarında kaplan avlandığını ve bu çevrede yörük denilen halkın oturduğunu anlatır. Manavgat o zamanlar bir yerleşim merkezi değildi. Kuzeyde Toroslar, güneyde Akdeniz, doğuda Manavgat Çayı ile çevrelenen geniş alana verilen ad idi. Malazgirt savaşından sonra bu yöreye Horasan'dan gelen yörükler ve Yörük Beyleri yerleşmiştir. Manavgat çayının batı yakası Turgay beylerinin, doğu yakası Senir beylerinin tımar, zeamet ve başları olarak Cumhuriyet dönemine kadar devam etmiştir. Daha sonra bu iki yaka birleştirilerek 1913 yılında Manavgat adı ile ilçe olmuştur.

 Antalya hotels, otel, holiday, travel

Bodrum hotels, holiday, travel, paradise

In the eyes of its devotees, BODRUM – ancient Halicarnassos – with its whitewashed houses and subtropical gardens, is the most attractive Turkish resort, a quality outfit in comparison to its upstart Aegean rivals. And it is a pleasant town in most senses, despite having no real beach, although development has proceeded apace over the last couple of decades. The centrepiece is the Castle of St Peter (Tues–Sun 9am–noon & 1–5pm; $7), built by the Knights of St John over a Selçuk fortress between 1437 and 1522. Inside, the various towers house a Museum of Underwater Archeology, which includes coin and jewellery rooms, classical and Hellenistic statuary, and Byzantine relics retrieved from two wrecks, alongside a diorama explaining salvage techniques. The Carian princess hall ($2.50 extra) displays the skeleton and sarcophagus of a fourth-century BC noblewoman unearthed in 1989. There is also the Glass Wreck Hall ($2.50 extra) containing the wreck and cargo of an ancient Byzantine ship, which sank near Marmaris. Immediately north of the castle lies the bazaar, from where you can stroll up Türkkuyusu Caddesi and turn left to the town's other main sight, the Mausoleum (daily 8am–5pm; $2). This is the burial place of Mausolus, who ruled Halicarnassos in the fourth century BC, greatly increasing its power and wealth. His tomb (from which we derive the word "mausoleum") was regarded as one of the Seven Wonders of the Ancient World, but the bulk of it is now in London's British Museum. The town's ancient amphitheatre, just above the main highway to the north, was begun by Mausolus and was modified in the Roman era; it's used during the annual September festival.

Ferries dock at the jetty west of the castle, close to the tourist office on İskele Meydanı (Mon–Fri 8.30am–5.30pm; summer also Sat & Sun). The bus station is 500m up Cevat Şakir Caddesi, which divides the town roughly in two. Bodrum Ferryboat Association (tel 0252/316 0882) handles ferries to Kos ($20 one-way, $25 day return, $30 open return), as well as domestic services to Datça, while Bodrum Express Lines (tel 0252/316 1087) handles hydrofoils to Kos ($30 one-way, $35 day return, $40 open return), Rhodes ($50 one-way, $60 day return, $70 open return) and domestic services to Marmaris. There's a port tax ($10), payable on arrival in Greece if you're not returning the same day. Some of the best accommodation is southeast of the bus station in Kumbahçe. Emiko Pansiyon, Atatürk Cad, Uslu Sok 11 (tel 0252/316 5560, emiko@turk.net; £10–20/$16–32 [€15–29]), has a pleasant courtyard and quiet rooms. Durak, Rasthane Sok 8 (tel 0252/316 1564; up to £10/$16), has some with balconies, as does the friendly Uğur, across the road at no. 13 (tel 0252/316 2106; £10–20/$16–32 [€15–29]). West of the bus station, Melis, Türkkuyusu Cad 50 (tel 0252/316 0560; £10–20/$16–32 [€15–29]), has en-suite rooms and attractive courtyards. The nearby Dönen (tel 0252/316 4017; £10–20/$16–32 [€15–29]) is a quiet family-run operation with a garden. Dolmuşes from the bus station head to nearby Akyarlar, which offers the best sandy beach around, some quiet pansiyons and restaurants, and a campsite.

You don't come to Bodrum to save money, and eating out is no exception. Best of the budget places is ZetaşOcakbaşı on Atatürk Cad, which offers good pide and meat dishes. Gemibaşi, opposite the yacht harbour, on the corner of Firkayten Sok and Neyzen Tevfik, is good for a no-nonsense meat meal and also serves fish. The Karadeniz cake shop on Dr Alim Bey Cad does wonderful fruit and cream cakes. The same street boasts many of the town's fast-changing bars – current hot-spots include Robin Hood and the White House. Halikarnas at the east end of Cumhuriyet Cad is the most famous club on the Aegean, while the M&M Marine Club is reputedly the biggest floating disco in the world; it sets sail at 2am when the onshore establishments close. Internet access is at Hakim's Internet on Atatürk Cad.

Information by Rough Guides

istanbul hotels, paradise, holiday

Istanbul is such a diverse city that it's almost impossible to split it up into definable districts. The only real distinctions that can be made between districts is that between the European Asian sides, which are separated by the Bosphorus and the peninsula lying between the Golden Horn and the Sea of Marmara. Stretching from the Black Sea, along the Bosphorus to the Sea of Marmara on the edges of two continents, Istanbul has become a city of unlimited scope.

Sultanahmet

Most people who come to Istanbul land feet first in Sultanahmet. This peninsular (known as Sarayburnu) juts out at the apex of the Bosphorus, the Golden Horn and the Sea of Marmara. Rich in history, it's a natural magnet to millions of tourists every year. The home of Topkapi Palace, Aya Sophia, the Blue Mosque, Yerebatan, and the Hippodrome, Sultanahmet is filled to bursting with hotels, restaurants, cafes, bars, and souvenir shops as well as a plethora of fascinating museums, mosques, markets and historical sites. The main drag, Divan Yolu, is the heartbeat of the area and there are hundreds of tiny back streets and alleyways in which to explore and discover the history of the old city. The labyrinthine Covered Bazaar near Beyazit University is also on this street.

Eminönü

Situated right on the waterfront on the Golden Horn, Eminönü is the end of the tramline. It is generally buzzing with activity during the day, with street peddlars selling you things you never even knew you wanted. The vast Egyptian Spice Bazaar is the main feature of Eminönü Square and Mimar Sinan's Yeni Camii is a familiar landmark with its minarets standing tall above the general chaos. Ferries to the Asian side and the Princes Islands leave from the huge docks lining the shore. The Sirkeci Train Station is also here: all trains to and from Europe start and finish here.

Beyoglu

A veritable symphony of occident and orient, Beyoglu is the pulsating heartbeat of Istanbul's day and nightlife. Istiklal Street - a paved thoroughfare perpetually swarming with Istanbul's colourful hoi polloi - is at the hub of the metropolis while a maze of narrow winding lanes filled with funky cafes, soulful bars, continental restaurants, historic cinemas, prominent theatres and exclusive shops shoot off in all directions around it. Taksim Square, featuring the impressive Monument to the Republic, heads the parade into Beyoglu's bohemian open-air museum past the Greek Orthodox Aya Triade Church and the French Consulate. A quaint old tramway carries passengers past the Rumeli Han, Cicek Pasaji, Cite de Pera, Atlas Pasaji, Galatasaray Lise, and several elegant consulates to the last stop in Tünel Square. Every year the International Istanbul Film, International Istanbul Music, International Istanbul Theatre and International Istanbul Film Jazz Festivals are held here and in nearby districts. Other annual events include the Bosphorus Festival, Roxy Music Days, Aksanat Jazz Festival and the Blues Festival.

Tünel

This is undoubtedly Istanbul's “Bohemian Quarter", which not so long ago was known as a bad area to hang out in, with its dark deserted streets and creepy abandoned buildings. However, the area has undergone tremendous development in recent years. Tiny cafes, live music venues, open-air restaurants and bars now quietly cohabit with art galleries, antique bookshops and music stores.

Karaköy

Around the first century BC, there was a tiny village situated on the mini peninsula of the Golden Horn where the modern suburb of Karaköy stands today. These days, Karaköy is a bustling port with a lively fish market, a hectic ferry terminal and a shady nightlife; an intriguing landscape at the mouth of the Golden Horn. Scores of locals fish from the Galata Bridge and an array of vendors peddle all kinds of goods along the sidewalks. A vast underground market filled with every electrical appliance you could ever imagine provides safe passage under the busy road to the entrance of Tünel. Up the hill is Bankalar Caddesi, an historical area filled with banks and art galleries and do-it-yourself stores. All visiting international cruise ships dock in Karaköy.

Galata

The Genoese-built Galata Tower is the most central point here. The renowned Turkish film Istanbul Beneath My Wings tells the story of Hazarfen Celebi who flew from this tower with his hand-made wings. The main street, Galip Dede Caddesi, is a hive of activity with shops selling all manner of musical instruments, antique bookshops and tiny local restaurants. The Whirling Dervishes have a home here at the Mevlana Evi, the Goethe Institute provides locals with a good dose of culture and art and there are countless mosques, churches and synagogues hidden away in obscure side streets.

Golden Horn

The most interesting part of the Golden Horn district comprises of the stretch of land between Eminönü and Ayvansaray, up as far as Eyüp. The Selimiye Camii, the Fethiye Camii and St Steven's Church grace the shoreline while the Chora Church and Mihrimah Camii are further inland. The old city walls start at Ayvansaray and snake overland to Yedikapi.

Besiktas and Ortakoy

Beşiktaş – which is atcually dismally devoid of places to paint the town red in - is at the center of the three-way fork that leads up the hill to Levent. Ortaköy, on the other hand, is a bustling suburb on the waterfront. Bubbling over with cafes, bars, restaurants and tea houses, this area is a popular weekend hangout for locals. Ortaköy's back streets are buzzing with handicraft stalls filled with trinkets and souvenirs on summer weekends. This part of town is renowned for its mosque, church and synagogue within close quarters. The Bosphorus Bridge spans the waterway overhead.

Bosphorus: Arnavutkoy to Sariyer

The Bosphorus shore on the European side is lined with Ottoman-style mansions, high society hangouts and fish restaurants. There is only one main road and it follows the shoreline all the way to Zekariyeköy, a popular weekend getaway for the citybound.

Sea of Marmara Coast: Kumkapi to Yedikule

Kumkapi is a distinctly touristy area filled with over-priced fish restaurants and not much else besides views of the sea. The coast road heads out toward the airport past the old city walls and Yediküle Fortress.

Asian Side and Bosphorus: Kadikoy to Anadolu Hisari

Kadiköy is a quieter version of Beyoglu with a more subdued atmosphere. The tiny cobbled lanes are filled with restaurants, cafes, bars, cinemas and shops. The coast road snakes past Üsküdar, a pretty suburb with plenty of fine examples of Mimar Sinan's work, including the Mihrimah Sultan and Şemsi Paşa Camiis. Selimiye Barracks (where Florence Nightingale worked during the Crimean War) is up on the hill. Heading toward Anadolu Hisari, the road winds along the shoreline (which is less built up than that of the European side). There are plenty of parks and trees, outdoor cafes and restaurants and a string of historical buildings to explore including Beylerbeyi Palace, Kuleli Mosque, Kuleli Naval Officer's Training School, Küçüksu Park and Kiosk and Anadolu Hisari.

Princes Islands

There are four islands in the Sea of Marmara that attract crowds escaping the summer heat: Buyukada, Heybeliada, Kinaliada and Burgazada. Ferries leave from Sirkeci, Kadiköy and Bostanci regularly. There are no cars on the islands - the transport here is horse-drawn carriages. All offer plenty of places to eat and sleep, and there are Greek monasteries at the top of the hills on Buyukada and Heybeliada.

Harbiye-Nisantasi-Sisli-Mecidiyekoy-Levent

The Military Museum in Harbiye is a good landmark from which to begin exploring Istanbul's business life. Nisantasi is the central shopping district while Sisli is strictly a business district all the way to Levent and beyond to Maslak. There is now an underground metro linking Taksim with Fourth Levent.

Roni Askey-Doran